logo

Czym jest Tarot?

tarot
Tarot jest sztuką odczytywania informacji z talii specjalnych kart. Jest to jednak sztuka złożona i trudna. Nie wystarczy rozłożyć karty na stole i odczytać ich znaczenie. Istotnych jest znacznie więcej czynników – kolejność, rozłożenie, wzajemne relacje między kartami. Jeśli wróży osoba, która naprawdę się na tym zna, to można bardzo dużo się dowiedzieć. Karty potrafią udzielić odpowiedzi na temat nie tylko przyszłości, ale i przeszłości i teraźniejszości. Mogą ujawnić coś, co do tej pory było niejasne, ale niestety często wykorzystywane są przez oszustów, co zwiększa liczbę sceptyków tej trudnej sztuki.

U źródeł

Nie tylko sama sztuka wróżenia z kart tarota jest tajemnicza, ale i jego pochodzenie jest wielką niewiadomą. Pewne jest to, że na jego powstanie składają się wieki różnych tradycji – niektórzy wywodzą tarot z nauk starożytnego Egiptu, inni z kultury indyjskiej bądź chińskiej, a jeszcze inni wiążą go z kabałą. Najsłuszniej byłoby powiedzieć, że tarot, który znamy dzisiaj ukształtował się z każdego z tych źródeł i ich mnogość właśnie sprawia, że jest to tak trudna, ale i dojrzała sztuka.Tradycja indyjska potwierdzona jest tym, że karty pochodzą właśnie stamtąd, także więc i tarot w pewien sposób zawdzięcza swoją formę Hindusom. Zanim karty dotarły do Europy pojawiły się u Persów, a potem u Arabów i tak zawędrowały na nasz kontynent. Arabowie nazywali je na'ib i tak też w Europie określano gry w karty – naib. Z nich to pomału wyłonił się właściwy tarot. Nastąpiło to w XV wieku, bo z tego okresu znamy już pierwsze talie, nie naib, ale tarota. Warto zaznaczyć, że on sam też początkowo był grą – zwaną tarok (tarocco), a także triumphi, trionfi lub ronfa.Pierwotnie droga od gry do wróżby przebiegła poprzez interpretowanie poszczególnych kart, utożsamiając je z konkretnym człowiekiem. Losowało się kartę i to ona symbolizowała losującą osobę. Szybko wykształcili się ludzie, którzy dogłębnie zgłębili symbolikę poszczególnych kart, by móc na ich temat udzielać informacji.

Karty kartom nie równe

tarotNajstarsze i najbardziej znane talie to Tarot Viscontich-Sforzów i Tarot Mantegny. Pierwszy składał się z 86 kart, a drugi tylko z 50. Pierwsza zawierała typowe karty figuralne, takie jak król, królowa, ale także wizerunki dam dworu i na przykład trzy cnoty teologalne. Talia Mantegny była o wiele bardziej symboliczna, chociaż również daleka od współczesnego tarota. Były tam karty ukazujące planety, muzy czy nauki i rodzaje ludzkiej kondycji. Dzięki tej talii można było przedstawić duchowy rozwój człowieka. Inne znane karty mogły pokazywać znaki zodiaku lub żywioły.Dopiero w XVIII wieku liczba kart została uściślona do 78, czyli tylu ile znamy dzisiaj. W przypadku tarota nie używa się jednak słowa karty, a arkana, co z łacińskiego oznacza wtajemniczenie. Dzielimy je na Arkana Mniejsze, których jest 56 i podzielone są na cztery kolory: Buławy, Kielichy, Denary i Miecze oraz na Arkana Wielkie ponumerowane od 0 do 21. Ten tarot zwany był Tarotem marsylskim i wydany został przez Jacquesa Viéville'a.

Ważnego przełomu w ezoterycznej i kabalistycznej interpretacji Tarota dokonał francuski pisarz Court de Geblin. W swojej książce Świat prymitywny głosił, iż studia nad kabałą i księgami starożytnego Egiptu doprowadziły go do przekonania, że Arkana Duże wzorowane są na egipskich symbolach magicznych i obrazują hermetyczną wiedzę kapłanów, gnostyków, alchemików i kabalistów, zapisaną pierwotnie w Księdze Thotha. Po śmierci Geblina koncepcję tą rozbudował jego uczeń - Alliette, który zasłynął jako jeden z największych wróżbitów. Wkrótce pojawił się Tarot sygnowany jego imieniem, a potem liczne odmiany Tarota czerpiące wzory z ikonografii egipskiej. Wizerunek Papieża został zastąpiony przez postać Wielkiego Hierofanta, Cesarzowa przekształciła się w boginię Kyble, Papieżyca — w boginię Izis itd. Wraz z rozwojem mistycznej i humanistycznej astrologii Tarot przekształcił się w system wiedzy tajemnej, w której, "skrywa się absolutna, hierograficzna nauka oparta na alfabecie, w którym wszyscy bogowie są literami, litery — ideami, idee — numerami, numery — symbolami doskonałymi".

Dorobek współczesności

tarotTalie, które znane są współcześnie to głównie zasługa okultystów z XIX wieku: Arthura Edwarda Waite'a i Aleistera Crowley'a. Obaj należeli do stowarzyszenia Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku. Ich talie nie wprowadzały większych różnic jeśli chodzi o ilość i nazwy kart, zamieniły tylko kolejność dwóch z nich. Ich innowacyjność związana była ze sposobem przedstawienia ich, szczególnie jeśli chodzi o tarot Crowleya, który w ogóle nie nawiązywał do poprzednich wizerunków. Malarka, która w oparciu o wskazówki Crowleya, malowała karty, była nawet przez okultystę hipnotyzowana, by arkana były bardziej ponadzmysłowe.

Dobre czy złe?

Karty tarota na początku odczytywane były w sposób dosyć jednostronny – albo traktowano je jako coś pozytywnego i widziano w nich potwierdzenie na jakim etapie duchowego rozwoju jest dany człowiek, albo w sposób pesymistyczny – ostrzeżenie przed nadchodzącym złem.Obecnie nie wartościuje się już tego w taki sposób, ale mówi się o czterech sposobach odczytywania tarota: ezoterycznym, wróżebnym, inicjacyjnym i magicznym. Pierwszy sposób związany jest z całą wspomnianą tradycją tarota – licznymi filozofiami i naukami, które są w nim zawarte. Wróżebny to sposób, który narodził się później, kiedy w tej odczytywanej symbolice zauważono możliwość odczytywania przyszłości. Inicjacyjność odczytania tarota związana jest również z jego tradycją – ukazywał on przecież duchowy rozwój. Karta 0 w Wielkich Arkanach, czyli Głupiec to symbol człowieka, który rozwija się i ewoluuje, aż dochodzi do karty 21. Adept tarota może wykorzystać zapisane w nim mądrości by samodzielnie rozwijać się i dążyć do doskonałości, a gdy to osiągnie dane będzie mu odczytanie czwarte, czyli magiczne. W tym rozumieniu tarot staje się pośrednikiem między człowiekiem, a energią kosmosu. Właściwe używanie tarota wiąże się oczywiście z wykorzystywaniem wszystkich tych interpretacji, wymaga to jednak czasu i poświęcenia.

Portal ezowymiar.pl korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką plików Cookie. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.