logo

Jak przeprowadzić seans spirytystyczny?

28.11.2013 18:45 | Autor: Anika

Wywoływanie duchów to prawdopodobnie jedna z najczęstszych form seansu spirytystycznego. Samo słowo „seans” pochodzi od francuskiego wyrazu seance (wymawia się seąs) i oznacza posiedzenie, sesję. Uczestnicy takiego spotkania usiłują nawiązać kontakt z duchem zmarłej osoby. Można tego dokonać na kilka sposobów. Jednym z nich jest skorzystanie z pomocy medium, czyli osoby, która potrafi nawiązać bezpośredni kontakt z duchem. Na seansach spirytystycznych wykorzystuje się też technikę automatycznego pisania, czyli pisania pod wpływem ducha, czy też porozumiewanie z duchem za pomocą wystukiwanego kodu. Popularną na seansach spirytystycznych metodą jest odczytywanie słów, wskazywanych, jak się wydaje, przez ducha, litera po literze.


A jak takie spotkanie mogłoby wyglądać? O tym za chwilę. Tym niemniej, trzeba wiedzieć, że takich spotkań z istotami spoza zwykłego wymiaru nie powinno się urządzać z ciekawości, tylko dla rozrywki. "Zabawa w duchy" może bowiem skierować ku nam negatywne siły (w religiach kojarzone np. z szatanem), wywołując dolegliwości psychosomatyczne, np. niepokój, nawracające migreny, czy kłopoty ze snem. Flirtowanie z ciemnymi mocami może naruszyć naszą niezależność w sferze duchowej.

A oto przykład planu spotkania spirytystycznego:

1. Przygotowanie i warunki oraz niezbędne rekwizyty
2. Wywoływanie – inicjacja
3. Nawiązanie kontaktu – pierwsze uwagi
4. Rozmowy – rozpoznanie
5. Odwołanie ducha

Ad.1 Przygotowanie i warunki – niezbędne rekwizyty
Do przeprowadzenia seansu potrzebne są co najmniej dwie osoby (zalecana jednak obecność od 3 do 5 uczestników). Osoby te nie mogą wcześniej zażywać żadnych środków odurzających (dobrze byłoby, gdyby przed seansem powstrzymały się też od jedzenia mięsa). Warto, by choć jeden z uczestników miał już nieco doświadczenia, by w przypadku nieprzewidzianego rozwoju zdarzeń mógł/mogła odpowiednio zareagować. W pomieszczeniu w którym odbywałby się seans, nie powinno być przedmiotów nacechowanych religijnie (m.in. krzyży) czy też związanych z okultyzmem (amulety, talizmany), ani pentagramów. Może to przeszkadzać w kontakcie z duchami. Jeśli seans miałby miejsce w domu, to konsekwentnie w wybranym do tego pomieszczeniu, pozbawionym okien. Zazwyczaj seanse spirytystyczne odbywają się wieczorami lub nocą, ale w rzeczywistości pora seansu nie ma aż takiego znaczenia. Najprawdopodobniej chodzi o wzmocnienie wrażeń, o ciszę i o to, by ciemności potęgowały nastrój grozy. Do porozumiewania się z duchami najlepiej posiadać tzw. zestaw „Ouija”. To odpowiedni zestaw przyborów, w skład którego wchodzi specjalna plansza i ruchomy wskaźnik. Wiadomo, że takiego oprzyrządowania nie kupi się "od ręki" w sklepie za rogiem. Schematyczne rysunki planszy "Ouija". można znaleźć w sieci. W trakcie seansu używa się okrągłego drewnianego stołu. W salonach zaadaptowanych do seansów spirytystycznych spotyka się stoły o czarnym blacie, z literami alfabetu i cyframi odmalowanymi na obrzeżach stołu. Na środku stołu należy umieścić odwrócony kieliszek lub talerz(w przypadku, gdy w seansie bierze udział duża ilość osób). To odwrócone naczynie pełni rolę wskaźnika. Uczestnicy spotkania delikatnie kładą na odwróconym kieliszku (talerzu) palec wskazujący. Jeśli taka będzie wola ducha, przy odpowiedzi na pytanie naczynie zacznie drżeć. Seans może odbywać się przy zapalonych świecach, ich ilość nie ma wpływu na przebieg spotkania spirytystycznego.

Ad.2 Wywoływanie duchów – inicjacja
Po odpowiednim przygotowaniu uczestników, otoczenia i rekwizytów należy umieścić palec wskazujący na kieliszku (lub talerzu – patrz informacja powyżej). Następnie wzywa się jakiegoś ducha wypowiadając określoną formułę, na przykład: „My, zebrani tutaj przywołujemy do rozmowy ducha (tu podajemy jego imię i nazwisko). Duchu, jeżeli jesteś z nami daj nam jakiś znak lub porusz kieliszkiem i wskaż na słowo [TAK]”. Regułę tę trzeba powtórzyć wielokrotnie do chwili, gdy kieliszek (ewentualnie talerz) zacznie się poruszać. W momencie, gdy to nastąpi prawdopodobnie duch będzie już towarzyszył uczestnikom (trzeba podkreślić słowo „prawdopodobnie”, ponieważ często ruch kieliszka/talerza może być spowodowany zdolnościami psychokinetycznymi którejś z osób uczestniczących w seansie). Nadejście ducha poznać można po odczuwalnym ochłodzeniu powietrza w miejscu seansu spirytystycznego Pojawiają się wtedy także inne sygnały, ale ich rozpoznanie wymaga nieco doświadczenia i wyczucia. W innym przypadku jako posłanie od ducha można zinterpretować przekazy kierowane np. przez nadświadomość.

Ad.3 Nawiązanie kontaktu – pierwsze uwagi
Bardzo istotne przy kontaktach z duchami jest to, że mają one zdolność czytania w naszych myślach. Dlatego, aby zorientować się, czy dany byt rzeczywiście jest duchem zmarłej osoby, a nie innym bytem, (koniecznie należy to uczynić!), trzeba zapytać ducha o coś, o czym będzie wiedział tylko wybrany uczestnik seansu spirytystycznego. Ten konkretny uczestnik musi na chwilę wycofać się z seansu, by duch nie mógł przejrzeć jego myśli. Jeśli odpowiedzi ducha będą pokrywać się z odpowiedziami uczestnika oznacza to, że ogromnym prawdopodobieństwem mamy do czynienia z duszą zmarłego, a nie jakimś innym "gościem". Następną ważną sprawą jest świadomość tego, że duchy często lubią kłamać. Dlatego nie można się sugerować wszystkimi odpowiedziami duchów (dotyczy to głównie początkowych kontaktów, gdy przychodzą duchy podające się za innych, podszywające się pod inne dusze). Umiejętność wyłapywania kłamstw opowiadanych przez duchy będzie się pogłębiać wraz z nabywanym doświadczeniem, gdy poznamy już specyficzne zachowania duchów. Wyróżnikami ich zachowań mogą być: stan energetyczny, szybkość i specyfika poruszania kieliszkiem/talerzem, miejsce, w którym przebywa podczas kontaktu (np. fotel, wersalka, drzwi itp.) itd. Kolejna kwestia dotyczy tego, czy dusza będzie chciała przyjść na spotkanie z żywymi. Jeśli przez dłuższy czas nie udaje się przywołać danego ducha, trzeba zaprzestać wywoływania go. Należy przejść do wywoływania innego ducha. Jeszcze inną sprawą jest, czy dusza zechce coś nam zakomunikować. Duch może bowiem przybyć, a nie wyrazić chęci kontaktu i rozmowy z nami. Wtedy powinniśmy go odwołać. I informacja na podsumowanie, jeśli nie wiecie, kogo zawezwać z zaświatów - skierujcie się ku zmarłemu/ej z bliskiej rodziny lub któremuś ze zmarłych przyjaciół.

Ad.4 Rozmowy – rozpoznanie
Wspomniano wcześniej, że może się zdarzyć, że wywołany duch wcale nie jest tym, za którego się podaje. Bardzo możliwe, też, że nie ma wcale dobrych zamiarów względem osób biorących udział w seansie spirytystycznym. Może upatrzyć sobie, w złośliwym sensie tego słowa, jedną osobę lub też być wrogo nastawionym do wszystkich. Bywa, że taką postawę mają duchy, które już żyjąc na ziemi skoncentrowały się na czynieniu zła - np. seryjni mordercy. Duchy takie kontynuują swoje dzieło nienawiści także poza ziemskim padołem. O ile w skutek jakiejś ingerencji (choćby właśnie seansu spirytystycznego) zawitają do naszej rzeczywistości, będą się starały dalej szkodzić. Celowo okłamią, oszukają, podszyją się pod inne duchy. Dlatego też zanim zaczniemy wymianę zdań z wywołanym duchem, koniecznie musimy zadać mu parę pytań. A następnie dokładnie obserwować jego reakcję -( Ad.3 ). Po pierwsze upewnijmy się, skąd do nas przybył (niebo, piekło, itp.). Po drugie, zapytajmy, czy dany duch nie chce kogoś skrzywdzić i czy w ogóle ma zamiar z nami rozmawiać. Następny krok to upewnienie się, czy to na pewno jest duch, z którym mieliśmy zamiar rozmawiać oraz czy zmarła osoba jest tym duchem, którego chcieliśmy wywołać (zadając mu jakieś osobiste pytania związane z jego ziemskim życiem). Po tych czynnościach przechodzimy do rozmowy właściwej, związanej z celem jego wywołania. Podczas rozmowy należy pamiętać, by nie nadwyrężyć za bardzo cierpliwości danego ducha. Być może nie zna odpowiedzi na niektóre pytania. Nie należy zmuszać go, by ich nam koniecznie udzielił. Pomimo przejścia do innego wymiaru życia duchy nie muszą być wszechwiedzące. Bywają inteligentne i przebiegłe, ale niekoniecznie wszechwiedzące. Zdarzyć się może, że przybywające na seans spirytystyczny duchy porozumiewają się w sposób niezrozumiały dla uczestników. To może być język umarłych, którego znaczenie ukryte jest przed tymi, co nie przekroczyli granic krainy cienia.

Ad.5 Odwołanie ducha i zakończenie spotkania z nim
Po każdym udanym seansie ducha należy odwołać. Podobnie jak przy wywołaniu, istnieje kilka sposobów odwoływania, czyli odprawienia ducha. Najprostszy obejmuje podziękowanie mu za kontakt i odesłanie ducha tam, skąd do nas przybył. Można to zrobić np. tak, mówiąc „Duchu [imię i nazwisko] dziękujemy Ci za kontakt, przepraszamy za naruszenie Twojego spokoju, odejdź tam skąd przyszedłeś i przed odejściem przesuń kieliszek na słowo [Kończę]”. W momencie, gdy duch to uczyni i kieliszek (lub talerz) przestanie się poruszać, należy odsunąć dłoń. Zdjęcie palca z odwróconego kieliszka niejako zamyka za duchem drzwi.

Portal ezowymiar.pl korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką plików Cookie. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.